11 Jan Υπάρχει ο τέλειος συμμετρικός άνθρωπος;

Αναρωτιέστε μετά από μία κουραστική προπόνηση ή  ημέρα εργασίας γιατί αντιλαμβάνεστε τη  μια ανατομική σας πλευρά διαφορετικά από την  άλλη. Σφιχτή, δυσκίνητη, γεμάτη “κόμπους” και δύσκαμπτη είναι κάποιες από τις κλινικές περιγραφές που συνηθίζετε να περιγράφετε κατά τη διάρκεια μίας κλινικής εξέτασης.

Λαμβάνοντας υπόψιν πως από την ώρα που θα ξυπνήσουμε είμαστε αναγκασμένοι να αντισταθούμε στη δράση της βαρύτητας στο σώμα μας γίνεται εύκολα αντιληπτό πως οι ροπές των δυνάμεων που δρουν στους άξονες των αρθρώσεών μας είναι πάρα πολλές. Αυτό καθιστά δύσκολο τον υπολογισμό τους προκειμένου να μπορέσουμε να μετρήσουμε το σύνολο αυτών και κατ’ επέκταση την αντίδρασή μας στη δράση της βαρύτητας. Ως αντίδραση μπορούμε να ορίσουμε  τη μυϊκή δραστηριότητα του σώματός μας προκειμένου αρχικά να σταθούμε όρθιοι. Αν σε αυτό προσθέσουμε κάποιες από τις πολύπλοκές δραστηριότητες όπως π.χ. το τρέξιμο, τη πυγμαχία, τους κρίκους, την ενόργανη σε δοκό θα συνειδητοποιήσουμε πόσο δύσκολο είναι να μετρήσουμε  το σύνολο των δυνάμεων που δρουν στο σώμα μας σε κάθε διαφορετική θέση.

Κάνοντας λοιπόν μία υπόθεση εργασίας πως οι δεξιόχειρες και αριστερόχειρες εμφανίζουν αυξημένη δεξιοτεχνία με τη δεξιά και αριστερή τους πλευρά αντίστοιχα μπορούμε να φτάσουμε στο απλουστευμένο μεν αλλά σημαντικό δε για την αποκατάσταση συμπέρασμα πως κανένας από μας δε μπορεί να εκτελέσει καμία φυσιολογική κίνηση σε πλήρη συμμετρία. Πράγματι δεν υπάρχει ο τέλειος άνθρωπος.

_MG_1073

Οι ορθοπεδικοί τραυματισμοί που συναντάμε είναι κατά κύριο λόγο το αποτέλεσμα όλων των ασύμμετρων φορτίων που καταλήγουν στις αρθρώσεις και στους μύες. Σκοπός μας στην Physiolysis είναι να παρατηρήσουμε και να ξεχωρίσουμε ποιες θεραπευτικές ασκήσεις θα μπορέσουν να δράσουν άμεσα, αποτελεσματικά και εντοπισμένα στη συγκεκριμένη παθολογία-ασυμμετρία που εμφανίζει ο εκάστοτε ασθενής.